1. прикрытие;
таштын жапсарына койду он спрятал под камень;
жанын аяп, жашынып, жапсар жерге жатпаган фольк. он не лежал в укрытии, боясь за жизнь и прячась;
2. край үзүк'а (см.), заходящий снаружи за туурдук (см.);
3. чатк. мешочек, сшитый из лоскутков разноцветной материи.

зат. Коңул, ылымта, далдаа жай, эки нерсенин коңул болуп кошулган жери. Таштын жапсарына койду. Эки жүз кой баткыдай, үңкүр сымал жапсар эле («Советтик Кыргызстан»).

жапсар (далдаа; коңул)

1. Эки нерсенин коңул болуп кошулган жери, асты көңдөйлөнгөн далдаа жер. Мына бул чоң асканын алды эки жүз кой баткыдай үңкүр сымал жапсар эле («Советтик Кыргызстан»). Мергенчи таш кордону алды да үңкүрдүн төр жагындагы таштын жапсарына алып койду (Жантөшев). || Үзүктүн туурдукту жапкан жери, кыркасы. 2. диал. Курак салып, кооздоп жасалган баштык, секичек.

~: жапсарлуу жер место с укрытием, с прикрытием.

сын. Кокту - колоттуу, коңулдуу, далдаа. Элдияр жапсарлуу жерди жабыттап, адырлуу жерди чабыттап... турган эле («Эр Табылды).

жапсарлуу

Далдаалуу, буйткалуу, коңул сыяктуу, кокту-колоттуу. Элдияр жапсарлуу жерди жабыттап, адырлуу жерди чабыттап турган эле («Эр Табылды»).

Оңой менен көрүнбөгөн буйта жер.