(жапакеш)
ар. -ир.
1. отзывчивый;
бара-бара жеткен жапакеч, жеткен кичи пейил боло баштайт постепенно он становится отзывчивым в учтивым;
2. трудолюбивый.

1. Боорукер, элпек, күйүкчөөл, илбериңки. Мындай балдар кишинин ичи-коюнуна киргич, жапакеч болбойбу (Айтматов). Жолой Жолдошевич кишилерге ого бетер жапакеч, жайдары көрүнгүсү келди (Каимов). 2. Эмгекти сүйгөн, эмгекчил, түйшүкчүл, мээнеткеч. Урунган ишинин майын чыгара иштеген жапакеч карыя.

1. Элпек болуу, илбериңки көрүнүү. Турдубай жапакечтенип сүйлөдү (Бөкөнбаев). 2. Эмгекчил, мээнеткеч болуу.

жапакечтен этишинин кыймыл атоочу.