doska
kara tahta

доска

ж.
1. (материал) тактай;
дубовые доски эмен тактайлар;
2. (плита, пластина и т.д. для чего-л.) доска, тактай, такта (түрдүү нерседен тактайга окшотуп жасалган буюм);
классная доска класс доскасы;
грифельная доска таш такта (жазуу үчүн);
доска почёта ардак тактасы;
мраморная доска мрамор доска;
шахматная доска шахмат доскасы;
ставить на одну доску бирдей көрүү, тең көрүү; теңдештирүү;
от доски до доски баштан аяк (мис. китепти окуп чыгуу);
до гробовой доски көргө киргиче, өлөр-өлгөнчө.

тактай

такта, тактай школьная доска-мектеп тактасы

Бор менен жазуу, көнүгүү ж. б. жумуштарды жүргүзүү үчүн атайын жасалган жазы такта. Гүлайым доскага кумарланып тигилди (Бейшеналиев).

сов. что
айтып бүтүрүү, бүтүрө айтуу;
вы чего-то не досказали мне сиз мага эмненидир бүтүрө айтпадыңыз.

несов.
см. досказать.

(тат. ласк. форма от дос) дружок;
түшүнгүн, доскай, айтамын сага стих. вникни, дружок, тебе говорю.

доскай (эркелеткенде)

сов. до чего
чаап жетүү, чаап отуруп жетүү;
он доскакал до селения за три часа ал кыштакка үч саатта чаап жетти.

доскана