этиш. 1. Эби-сыны жок болуп калдайып туруу, калдайып көрүнүү. Кулагы делдейип турат.
2. Эмне кыларын билбей далдыроо. Кайда кетеримди билбей, делдейип карап калдым («Ала-Тоо»). Эркинбек чоочун аялдын билгичтигине таң калгандай делдее башын ийкеди (Жантөшев).

1. оттопыриваться (напр. об ушах); топорщиться;
кулагы делдейип турат у него уши оттопырились;
2. опешить, остолбенеть;
эмине кыларын билбей, өз көзүнө ишенбей, делдейип калды не зная, что делать, не веря своим глазам, он растерялся;
Гүлнар, кеп таап айта албай, делдейип карап калды Гюльнар, ошеломлённая, смотрела, не находя слов.

делдей-, делдеет, делдейүү

1. Калдайган көрүнүшө серейип чыгып туруу, далдайып туруу. Акия эринин делдейген кулагын тырс-тырс черткилеп, шак-шак күлөт (Сыдыкбеков). Кулагы делдейип турат. 2. Эмне кыларын билбей далдырап түшүү, селейип, жалдырап туруп калуу. Татыбек делдейип карап калды (Байтемиров). Темирболоттун көздөрү алайып, оозу ачылып делдее түштү (Жантөшев). Эркинбек чоочун аялдын билгичтигине таң калгандай делдейип башын ийкеди (Жантөшев).

делдейиңки

делдейиш

делдей этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от делдей-;
тумагыңды делдейтпе не оттопыривай концы своей ушанки.

делдейт-, делдейтти

делдей этишинин аркылуу мамилеси. Убактысыз атылган замбирек үнү элдин бардыгын таңдандырып, кулактарын делдейтти (Жантөшев).

делдейтүү

делдей этишинин кыймыл атоочу.

делдей этишинин кыймыл атоочу.