1. особый, особенный;
2. чужой, неродной;
бөлөкчө мындай дебегин, каралды кылган баланы фольк. ты так не называй чужим ребёнка, который (для меня) опора.

такт. 1. Айрыкча, башкача. Бөлөкчө кордук мен көрдүм, Боорумдан чыккан бала үчүн («Манас»).

1. 2.                  өт. Мыкты, сонун, өзгөчө, айрыкча. Ошондо Айдаркан уулу эр Көкчө, Айбаты журттан бөлөкчө («Манас»). Көкөтөйдүн Бокмурун Бөлөкчө болчу санаасы («Манас»). Акылың артык бөлөкчө Терең эле, Жаныбек (Барпы).

бөлөкчө

1. Башкача, айрыкча. Көкөтөйдүн Бокмурун, Бөлөкчө болчу санаасы («Манас»). Бейили катуу адамдай, Бөлөкчө өскөн башкадан (Маликов). 2. Мыкты, артыкча, өзгөчө. Айдаркан уулу эр Көкчө Айбаты журттан бөлөкчө («Манас»). Акылың артык бөлөкчө, Терең элең, Жаныбек (Барпы). Достум, сенин ар кыялың санасам, Бөтөнчө турат сөзүңдө, Бөлөкчө чатак өзүңдө («Сейтек»). || Айрыкча мыкты, өзгөчө сонун, артык. Айдаркан уулу эр Көкчө Айбаты журттан бөлөкчө («Манас»).