часть
в разн. знач. отдел, раздел; деталь (механизма);
машина бөлүктөрү части машины, детали машины;
запастык бөлүктөр запасные части;
дүйнө бөлүктөрү части света;
тылдагы бөлүктөр воен. тыловые части;
уставдын кириш бөлүгү вводная часть устава.
зат. 1. Бир бүтүн нерсенин бөлумү, бөлүндүсү.
Советтик көркөм чыгармачылыктын ажырагыс бир бөлүгү кыргыз совет искусствосу (Аалы).
Запастык бөлүктөр да сатылып алынган («Ала-Тоо»).
- 2. Белгилүү бир чыгарманын композициялык жактан ажыратылып турган айрым бөлүмдөрү, үзүндүлөрү.
(курамдын бир бөлүгү) ingredient ин’гриидйэнт;
fragment ‘фрэгмэнт;
part паат;
piece пиис
bölük
cüz, bölük, bölüm, ayrı
partition (noun)
A section of space on a physical disk that functions as if it were a separate disk.
section (noun)
A labeled group of consecutive slides that helps the user navigate and organize presentations.
1. Бүтүндүн өз ара бөлүнгөн айрым бөлүндүсү. Бир алманы экиге бөлүп, бир бөлүгүн мага берип, бир бөлүгүн өзү жеди. || Машинанын ж. б. айрым тетиктери же айрым тетиктерден турган жабдуулары. Машинанын запастык бөлүктөрү. 2. Айрым аскер топтору, өзүнчө бир бирдикти түзгөн аскер күчтөрү. Омор танк бөлүгүнүн командиринин маңдайында анын салмак менен айткан сөзүн угуп турду (Бөкөнбаев). Барыпсың башка бөлүккө, Баатыр өскөн жаш арстан (Үмөталиев). 3. Чыгарманын композициялык жактан ажыратылып турган айрым үзүндүсү.
частица, нёбольшая часть, небольшой отдел.
bit I. бит;
fraction ‘фрэкшн;
particle ‘паатикл
1. Кичирээк бөлүк. 2. грамм. Маани берүүчү негизги сөз менен бирге айтылып, ага ар кандай кошумча маани берүүчү сөз түркүмү (мисалы: да, гана, го, белем).