1. скакун (эпитет выносливой и быстроходной лошади);
алты ай минсе, арыбаган буудан скакун, не испытывающий усталости даже от шестимесячной (непрерывной) езды;
Ачбуудан Ачбуудан (кличка коня богатыря Джолоя);
2. эпитет богатыря, молодца;
буудан Бакай богатырь Бакай.
зат. 1. Чыдамкай жана күлүк атка берилүүчү эпитет. Жигиттин көөнү кубанат, Булкунган буудан ат менен (Токтогул).
2. өт. Азамат, эр жүрөк, кайраттуу. Эки буудан баш кошсо, Эр Назар, сендей ким чыгат (Токтогул). Муну айтып нетейин, Бууданым чунак угуп ал («Манас»).
1. Чаалыкпас күлүк ат, чарчабаган тулпар. Астындагы мингени Көбөш кандын Көкборчук, Ал Көкборчук бууданга Олбуй-солбуй камчы уруп («Сейтек»). Аргымакты жаман деп, Бууданды кайдан табасың? (Токтогул). 2. өт. эпостун каржалбас баатырларынын эпитеттеринин бири. Кас буудандын баарына, Камчы салып жебелеп. («Манас» С. О.). Буудан Бакай абаңа, Бу мүшкүлдү тарттырып («Сейтек»). Муну айтып кетейин, Бууданым чунак угуп ал («Манас»).
имеющий скакуна; едущий на скакуне;
буудандуу келсин тоюма фольк. пусть на мой пир приедет на скакуне.
1. быстроходность, неутомимость (коня);
2. перен. молодечество.
зат. 1. Чарчабастык, чаалыкпастык, чыдамкайлык, арыбастык. Бугудай мойнун бурду эле, Буудандыгы ушундай («Эр Төштүк»).
2. өт. Азаматтык, эр жүрөктүүлүк, кайраттуулук. Сур булут менен тең жүргөн, Буудандыгын билгизбей («Кыргыз фольклору»).
1. Чаалыгып-чарчабастык, арыбастык. Бугудай мойнун бурду эле, Буудандыгы ушундай («Эр Төштүк»). Сур булут менен тең жүргөн, Буудандыгын билгизбей («Кыргыз фольклору»). 2. өт. Эр азаматтык, кайраттуулук, чыдамдуулук.