буткул Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Быткыл, тегиз эмес, ойчункуру бар жер. Будурмакты айлантып, Буткулга салып кубалап («Манас»). Бугуп жаткан колуңду, Буткулдан издеп табамын («Эр Табылды»).
БУТКУЛ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 Ой-чуңкурлуу, тегиз эмес жер, быткыл. Кырбудан кулан куудуруп, Буткулдагы бугуну койбой кармап жыйдырып («Сейтек»).
БУТКУЛДУУ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 Тегиз эмес, ой-чункурдуу, быткыл-сыткылы көп. Буткулдуу тоонун сеңирге Мылтык атып, жаа тартып, Аң уулаган жеринде («Сейтек»).