этиш. Толук болуп туруу, болтоюп туруу. Иштеп талыбас, эмгекти сүйгөн, болпойгон ырас адам (Сыдыкбеков). Расул болпойгон жоош бала (Касымбеков).

иметь вид полного и рыхлого;
болпойгон жоош неме полный и какой-то спокойный;
болпоюп келип калыптыр он (толстяк) подошёл;
болпоюп отура берет он (толстяк) сидит себе (спокойно);
ак тулпар минип болпоюп, Канышай көздөй салды эми фольк. он (толстый) воссел на белого скакуна и двинулся к Канышай.

болпой-, болпоёт, болпоюу

Толук, бирок бошоңураак көрүнүштө болуу, болтоюп жоош тартуу. Көшүп бара жаткан уулунун болпойгон өңүн тиктеп Жийдегүл ырдай баштады. (Сасыкбаев). Болпоюп бейкут отурган Балага көзүм түшкөндө (Маликов).

plump пламп

болпойт-, болпойтту

болпой этишинин аркылуу мамилеси.

болпойтуу