этиш. Бирөөнү жагасын туу, бала катарында көрүү, бала сыяктуу мамиле кылуу. Динарды баласынтып кебине анча көңүл бөлбөй келаткан койчу азыр анын айткандарына ичтен ыраазы болду (Сыдыкбеков).

уподоб. от бала
считать ребёнком, мальчиком;
аны баласынтып, өзүнүн сырын Каныбекке айтпай жүргөн считая Каныбека (ещё) мальчиком, своего секрета ему не открывал;
ал мени баласынтпайт, мамилебиз теңтуш кишилердей он меня ребёнком не считает, наши отношения такие, как между ровесниками.

баласынт-, баласынтты

Бала деп саноо, жашсынтуу, балага жасагандай мамиле жасоо. Динарды баласынтып кебине анча көңүл бөлбөй келаткан койчу азыр анын айткандарына ичтен ыраазы болду (Сыдыкбеков).

баласынтуу

баласынт этишинин аркылуу мамилеси. Эч ыгы жок баласынтуу жаш өспүрүмдү кайра намыстантат.