ир. южн. [бәләнт]
1. (о предмете) высокий;
2. перен. очень хороший, превосходный.

балант (бийик) (диал.)

Жогору, бийик, өөдө. Жөн Орозкул эмес, корук токойдун кудурети чоң кожоюну деген атка конуп, мартабасы балант көтөрүлөт (Айтматов). Жетим кайдан чоңойсун, Жастыгын балант койбосоң («Эл адабияты»).