(о животных) размножаться, производить детёнышей.
Бала тууп; төлдөө (айбандарга карата). Коёндор жылына эки-үч жолу балалайт. 2. Көбөйүү, бөлүнүп-бөлүнүп жанына дагы кошулуп чыгуу. Жаралары ырбап, балалап, жайылып кетти. || Арбуу, күчөө, көбөйүү. Ташып жатат ичимде, Ырдын кени балалап (Тоголок Молдо).
~, ая, -ое
балалайка-га т.; балалайкалык;
балалаечные струны балалайка кылдары;
балалаечный оркестр балалайкачылар оркестри.
зат. Орустун үч кылдуу музыкалык инструменти.
ж.
балалайка (үч же төрт кылдуу комуз - музыкалык инструмент).
балалайка, балалайке
р.
балалайка;
балалайка черт- или балалайке чал- играть на балалайке.
Орус элинин үч кылдуу музыкалык инструменти. Уруксат кылсаң болбойбу, Балалайка чалышка (Токтогул).
зат. Балалайка ойноочу (чертүүчү) адам.
балала этишинин аркылуу мамилеси.
балала этишинин аркылуу мамилеси. Жарасын балалатып жиберүү.