этиш. Заңкаюу, зор болуп көрүнүү; чоң, көрүнүктүү болуу. Бакыйып отуруу.

быть громадным;
бакыйган жигит здоровенный парень.

бакый-, бакыюу, бакыят

1. Зор, чоң болуп көрүнүү. Ал бакыйып келип отурду. 2. Атоочтук формада: бакыйган залкайган, чоң келбетинен келген. Бакыйган жигит Колхоздун бакыйган азаматтары дан боюнча планды аткарууда көп эмгектеништи. 3. Көрүнүктүү, белгилүү. Ал азаматтар да бакыйган бааларды кучактап чыкты (Бейшеналиев).

бакый этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от бакый-.

бакыйт-, бакыйтты

бакый этишинин аркылуу мамилеси. Бакыйтып отургузуп коюу.

бакыйтуу

взаимн. от бакый-.