1. любитель ездить по чужим аулам с целью получить угощение;
айылчынын аягы ашта-тойдо тыйылат погов. ноги айылчы успокаиваются (только) на поминках и на пиру (там-то он сидит);
2. сплетница (женщина, которая собирает и разносит по аулам всякие сплетни);
асыранды баланы айылчы катын чыгарат погов. приёмыша (от которого хотят это скрыть) выдаёт сплетница;
3. перен. лодырь, бездельник.
сын. Үй кыдырууну, айыл кыдырууну жакшы көрүүчү. Апаң маркум айылчы эле, Кете берүүчү сени таштап алып (Шүкүрбеков).
Айылчылаганды, айыл кыдырганды жакшы көрүүчү, айылчылап жүрүүгө адаттанган. Апаң маркум айылчы эле, кете берүүчү сени таштап алып (Шүкүрбеков).
этиш. Мейман катарында башка айылга, башка үйгө баруу, айыл кыдыруу. Сулай эне мындан үч күн мурун алыс бир колхоздо турган инилериникине айылчылап кеткен (Таштемиров).
ездить по чужим аулам с целью получить угощение;
айылды айылчылап разъезжая по чужим аулам (по гостям).
Айылга же тааныштардын, жакын адамдардын үйлөрүнө меймандап, айылдап баруу. Жылдызкан үйдө жалгыз. Энеси айылчылап кеткен (Байтемиров). Сулай эне мындан үч күн мурун алыс бир колхоздо турган инилериникине айылчылап кеткен (Таштемиров). Ат болбосо экөөбүз Айылчылар күн кана? (Токтогул). Айрымдары каникул убагында эс алуу үчүн жайлоого тааныштарына айылчылап жөнөшөт (Бейшеналиев).
айылчыла этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от айылчыла-;
баланы айылчылатып кел свези парнишку в чужой аул (в гости).
айылчыла этишинин аркылуу мамилеси. Айылчылатпай коюуга акың барбы? – деп баягы какшанган аял дагы жаагын жанды («Чалкан»).
айылчыла этишинин кыймыл атоочу.
айылчыла этишинин кыймыл атоочу. Айылчылоодон чарчагыдай болдуң го («Ала-Тоо»).