Киргизско-русский словарь Юдахина
айрыш I
и. д. от айыр-
1. раздваивание; разделение;
2. различение.
айрыш- II
взаимн. от айыр-;
капты айрышып кой возьмись за край мешка и помоги держать его открытым (чтобы можно было в него сыпать что-л.);
кап берсем, айрышып салыптыр дал я им мешок, а они его разодрали;
баш айрышкан төбөлөш болду такая была драка, что головы трещали.

Энциклопедия "Манас". ч.1.
АЙРЫШТЫН САРЫ КАЙКАҢЫ — топоним. Кыргыздардын жылкысына тиймек болгон Домабил баштаган алтайлык калмактар Манастан сокку жеп качышат. Ошондо Жакып жоону кууп бараткан Манасты А. С. К-нан токтотот (Сагымбай Орозбаков, 1. 167).