~: айдай талаа то же, что ай талаа (см. талаа).
сын. Ай сыяктуу, абдан сулуу, назик, жадырап-жайнаган. Толгон айдай, Тууган айдай. Айдай сулуу.
Ай жамалдуу, татынакай, сулуу, ажардуу. Таежеси Кишимжан Айдай сулуу жан болду («Олжобай менен Кишимжан»). Асмандаса талыкпаган, Айдайың бар, о Сыргак! (Токомбаев).
(воспринимается не как глагол, а как имя)
1. беспечный хозяин (напр. тот, кто сам ленится пригнать свой скот, а только говорит другому: айдай кел пригони);
айдайкелден алтоо өлдү, көрөкелден көп өлдү погов. у "пригони" шесть издохло, а у "посмотри" много издохло;
2. уст. прогульщик.
Өз демилгеси менен иштебеген, тапшырса – иштеп, тапшырбаса жата берген адамдарга карата айтылган накыл кеп. Андай демилгесиз жаштар көсөөдөн айырмасы болбой «айдайкел» болот, бригадир бир ишти айтса иштейт, айтпаса кемеге жанында жаткан көсөө сымал үйлөрүндө жата беришет (Жантөшев).
1. небрежное отношение к делу;
2. уст. прогул.
то же, что айт I;
айдайт! тайгандарды коё бергиле! айдайт! ату! спускайте борзых! ату!
сырд. Күчөтүү, шыкак берүү маанисинде айтылуучу кыйкырык.
Күчөтүү, сүрөө үчүн шыкак берүү маанисинде айтылуучу кыйкырык. Айдайт! айдайт!.. деп, түлкүгө тайган агытып кубалатчу эле («Жаш ленинчи»).