айван I
южн.
то же, что айбан.
айван II
ир. южн.
терраса, веранда.
айван (веранда; айбан
эмес) (диал.), айванга
1. диал. Үйдүн алды жаккы бетине жанаштыра салынып, үстү үй менен туташ жабылган веранда сыяктуу жай. Үсөн айбандагы жыгач керебетке төшөк салдырды да, сөөгүнөн башка эч салмагы калбаган жубайын балача карысына салып көтөрүп келип жаткызды (Касымбеков). Токтор менен Култай айбанда олтурган эле (Абдукаримов). Үйдүн айванына ээрчитип барды. 2. Сере, серече. Ичине беш канна кылдырып, бет алдын айван кылдырып, сырдатып жай салдырды. (Касымбеков).
ир. тяньш.
то же, что далис.
айван менен бирдей. Жайдын күнү айванканага жатам.
айванча (кичине веранда) (диал.)
к. айван. Үйдөгүлөр айванчага отуруп чай ичишти. Үйдүн кире бериш жерин кооздоп айванча жасатты, аны жакшылап сырдатты.