брызги;
чоктун чачырандысы искры.
зат. 1. Кандайдыр бир нерсенин чачыраган майда бөлүктөрү. Жарылып үйдөй темир тарсылдады, Талаага октой учту чачыранды (Үмөталиев).
2. Бытыранды, иретсиз, чачкын. Менин ар кай жерден сүйлөгөн чачыранды сөзүмдү алар дитин салып угуп турду (Элебаев).
1. Кандайдыр бир нерсенин чачыраган майда бөлүктөрү. Жарылып үйдөй темир тарсылдады, Талаага октой учту чачыранды (Үмөталиев). 2. Бытыранды, иретсиз, чачкын. Менин ар кай жерден сүйлөгөн чачыранды сөзүмдү алар дитин салып угуп турду (Элебаев). 3. өт. Биримдиги жок, ынтымаксыз. Чачыранды эл. Чачыранды уруу.