м. феномен (1. филос. идеалисттик философияда - аң-сезимде гана болот имиш жана объективдик чындыкты көрсөтө албайт имиш делинген субъективдүү кубулуш; 2. перен. эң сейрек боло турган, адаттагыдан тышкары болгон кубулуш же сапат).
1. Кандайдыр бир нерсенин маңызын ачуучу көрүнүш. 2. Өтө сейрек кездешүүчү, өзгөчө артыкча көрүнүш. 3. Кайсы бир багытты өзгөчө, артыкча жөндөмгө эгедер.
~, ая, -ое 1. феномен 1-ге т.; 2. перен. (необычайный, исключительный) укмуштуу, эң сонун; у него феноменальная память анын эси укмуштуу, анын эси эң сонун.