~, учту, учтёшь
и т.д. буд. вр. от учесть.
диал. Балдар тегерете отуруп, ортосуна бирөөнү коюп, анан ар нерсенин атын атап бирде «учту «деп, бирде «учпады» деп, жаңылдырып, жаңылса ырдатып ойногон оюн.
~: чач учтук
1) этн. металлические украшения на конце женской косы (иногда - связка ключей);
чач учтук ордуна байланган ачкычтары шылдырт этти ключи, привязанные вместо косоплётки, (при движении) звякнули;
2) тяньш. то же, что чолпу I;
уук учтук этн. ковровые мешочки с кистями, надеваемые на концы связанных унин, навьючиваемые при перекочёвке.
: чач учтук — аялдар чачынын учун бекитүү үчүн, атайын кездемеден сызылып же жиптен чалып жасалган ичкерээк кооздук жасалгасы; чачка тагуу үчүн атайын күмүштөн (күмүш тыйындардан) ар түрдүү формада кооздолуп иштелген жасалга. Чоң эне чач учтугу менен чачынын учун бекитип, ордунан турду (Сыдыкбеков). Келиндердин чач учтуктары, иймек, билериктери шарактайт (Жантөшев).
учтук (уштук эмес)
чач учтук
Аялдар чачынын учун бекитүү үчүн, атайын кездемеден сызылып же жиптен чалып жасалган ичкерээк кооздук жасалгасы, чачка тагуу үчүн атайын күмүштөн (күмүш тыйындардан) ар түрдүү формада кооздолуп иштелген жасалга. Чоң эне чач учтугу менен чачынын учун бекитип, ордунан турду (Сыдыкбеков). Келиндердин чач учтуктары, иймек, билериктери шарактайт (Жантөшев).
понуд. от уч- III;
атты санга камчылап, ала качып учтуруп, көз илешпей жоголду стих. (всадник) стегнув коня плетью по ляжке, умыкая, помчался и вмиг исчез.
уч этишинин аркылуу мамилеси. Атты санга камчылап, ала качып учтуруп, көз илешпей жоголду.
снабжённый острым концом, остроконечный;
эки учтуу сөз двусмысленное слово, выражение.
сын. Учталган, уч чыгарылган, учу бар. Учтуу карандаш.
1. Учталган, уч чыгарылган, учу бар. Учтуу карандаш. 2. Өткүр, курч. Өлүм деген нерсени, Учтуу кылып жараткан (санат).