этиш. Сабыр кылуу, өзүн өзү токтотуп кармоо. Максатына жеткен Кычан токтонуп турабы (Бейшеналиев). [Жийдегүл] токтоно алчу эмес (Сасыкбаев).

возвр. от токто-
приостановиться, удержаться (напр. чтобы не выразить своего чувства, настроения);
токтоно албай не будучи в состоянии остановиться, сдержаться;
өзүнө-өзү баатыр, токтоно албай жүргөн ала көөдөн, көрүнөт он, видимо, хвастун, возомнил себя богатырём и удержу (в этом) не знает;
токтонуп калган жигит повзрослевший и остепенившийся парень.

токтон-, токтонбой, токтонгон

Сабыр кылуу, өзүн өзү токтотуп кармоо. Максатына жеткен Кычан токтонуп турабы (Бейшеналиев). Жийдегүл токтоно алчу эмес (Сасыкбаев). Көңүлүм эргип, токтоно албай турам да! (Жакиев).

токтон этишинин кыймыл атоочу.

токтонуу

токтон этишинин кыймыл атоочу.