и. д. от сүйлө-
говорение, речь;
сөз сүйлөө пронзнесение речи;
кагып сүйлөө грубое одёргивание словами.

сүйлө этишинин кыймыл атоочу.

süylöö
söylemek

сүйлөө
сүйлөө адеби
сүйлөө аракети
сүйлөө кеби
сүйлөө лексикасы
сүйлөө маданияты
сүйлөө манерасы
сүйлөө органдары тил.
сүйлөө салттары
сүйлөө системасы
сүйлөө стили
сүйлөө тазалыгы
сүйлөө тактикасы
сүйлөөдөгү улуттук өзгөчөлүк
сүйлөөнүн жыйынтыгы
сүйлөөнүн компоненттери
сүйлөөнүн кырдаалы
сүйлөөнүн логикасы
сүйлөөнүн максат-милдеттери
сүйлөөнүн мөөнөтү
сүйлөөнүн орундуулугу
сүйлөөнүн прагматикасы
сүйлөөнүн сапаты
сүйлөөнүн стратегиясы
сүйлөөнүн таасири
сүйлөөнүн тактыгы
сүйлөөнүн талаптары
сүйлөөнүн теориясы
сүйлөөнүн түрлөрү
сүйлөөнүн тууралыгы

говорить

сүйлө этишинин кыймыл атоочу.

говорун; говорливый;
эпчил сүйлөөк чечен ловкий и мудрый говорун;
абышкалар сүйлөөк болот старики (обычно) бывают говорливы.

сын. Көп сүйлөгөн, жаатын жанган, оозу тынбаган; тилдүү. Ошолордой эченден Тили сүйлөөк чеченден (Токтогул). Сүйлөөк келин.

süylöök
konuşkan

сүйлөөк

болтливый

Көп сүйлөгөн, жаагын жанган, оозу тынбаган, тилдүү. Ошолордой эченден Тили сүйлөөк чеченден (Токтогул). Сүйлөөк келин.

сүйлөөктүк, сүйлөөктүгү,
сүйлөөктүккө

сүйлөөчү (а.)