оолу

оолу I
тяньш.
то же, что ноолу.
оолу II
южн.
то же, что авли;
оолунун ичин каза бергиле копайте во дворе.

оолу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолу (үй, короо жай)

ООЛУ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Үй, короо-жай. Беш теше жерди айландыра там салдырган оолусу, оолусунда түрдүү багы да бар (Жантөшев). Ат чабым жерде оолуң бар, Оолу толгон коонуң бар (Токтогул).

оолугуу

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

оолук этишинин кыймыл атоочу.

оолугуу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолугуу

ООЛУГУУ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

оолук этишинин кыймыл атоочу.

оолугуучулук

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолугуучулук, оолугуу чулугу

оолугуш

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолугуш

оолугуш-

Киргизско-русский словарь Юдахина

взаимн. от оолук-
набрасываться с бранью друга на друга или скопом на других.

оолугушуу

Киргизско-русский словарь Юдахина

и. д. от оолугуш-.

оолугушуу

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолугушуу

оолук

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

этиш. Жээлигүү, ээленүү, ээлигүү. «Чүкөбай өзүнчө оолуеа-оолуга басылар» деп, эсепчи кетмекчи болду (Баялинов). Кулбаш өзүн-өзү токтото албай оолугат (Абдукаримов).

оолук-

Киргизско-русский словарь Юдахина

1. бесноваться, быть в сильном возбуждении;
агасынын үйүнө оолуга кирди он в сильном раздражении ворвался в дом своего старшего брата;
оолугуп кетти его взорвало, он очень возбуждён;
бир болгон окуяны эстеп алат да, өзүнчө оолуга берет вспомнив какое-нибудь происшествие, он сам с собою беснуется (никого другого нет);
жини кармап, оолугуп отурат на него бес напал, и он буйствует;
2. перен. страстно желать, стремиться;
кызматыңда болсом - деп, канчанын көөнү оолугар фольк. многие будут выражать страстное желание, мол, послужил бы я тебе;
3. перен. стать ненормальным, помешанным.

оолук-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

оолук-, оолугуп, оолук кан

ООЛУК

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Жээлигүү, ээленүү, ээлигүү. Чүкөбай өзүнчө оолуга-оолуга басылар деп, эсепчи кетмекчи болду (Баялинов). Кулбаш өзүн-өзү токтото албай оолугат (Абдукаримов). Ошол жигит оолугуптур деп коём, Ошол жигит жаңылганга капамын (А. Рыскулов).

оолукма

Киргизско-русский словарь Юдахина

1. раздражительный, легко возбудимый, вспыльчивый;
оолукма киши вспыльчивый человек;
оолукма жинди буйно помешанный;
2. раздражительность, вспыльчивость;
оолукмасы кармап калыптыр он вспылил, он беснуется.

оолукма

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

сын. Жээликме, ээленме, ээликме. Оолукма кылат өзүңдү, Опсуз кылат сөзүңдү (Шүкүрбеков). Момбегим жаңы оңолуп, Оолукма кыял жоголуп (Бөкөнбаев).