муза

ж.
муза (1. грек мифологиясында - искусствону жана илимди колдоочу аял кудай; 2. перен. поэттин чыгармашлыгы, шыгы).

1. Байыркы грек мифологиясындагы илимди, искусствону жана поэзияны колдоочу тогуз кудайдын бири. 2. Поэтикалык көңүл эргүүнүн булагы. Муза менен дүнүйөгө, Чын берилгем, табынгам (Сажи). Өзүң ырчы болбогон соң, музага жете албайсың тулпар минип чапсаң да.

дин. Жардам, коргоочу, таяныч, кеңеш. Ушул күн бизге теңдик берген күнү, Музаврат барыбызга келген түнү, Жарыкка жаңы чыгып караңгыдан, Ким болсо өз абалын сүргөн күнү (Тоголок Молдо).

каток (ледовый)

ар. южн.
страна, область.

музапат (диал.)

диал. Өлкө, бир акимге караштуу жер.