көлтөй

этиш. Эби-сыны жок жоон болуп көрүнүү, болпоюу.

көлтөй-

иметь вид грузного, полного;
көлтөйгөн неповоротливый; перен. тюфяк.

көлтөй-, көлтөйөт, көл төйүү

Эби-сыны жок жоон болуп көрүнүү, көлтөгөй көрүнүштө болуу. «Көлтөйгөн семиз караны кармагыла!» – деп кыйкырды («Ала-Тоо»).

көлтөй этишинин аркылуу мамилеси

понуд. от көлтөй-;
көлтөйтө жоон оролгон махоркасын тарткылайт он то и дело тянет толстую самокрутку из махорки.

көлтөйт-, көлтөйттү

көлтөй этишинин аркылуу мамилеси.

көлтөйтүү

көлтөйүңкү

көлтөй этишинин кыймыл атоочу.

көлтөй этишинин кыймыл атоочу.

көлтөйүш