Мындагы «көнчөк» сөзү кыргыз тилинде азыр «көйнөк» маанисинде өз алдынча колдонулбайт. Бул сөз айрым түрк тилдеринде «ыштан, шым» маанисинде колдонулгандыктан, бул сөздү көн «тери» дегенге –чек мүчөсүнүн жалганышынан улам (көн+чек= көнчөк «тери шым») келип чыккан деп божомолдошот. Ал эми башкалар бул сөздүн тегин «төш, көкүрөк» маанисиндеги байыркы «көӊ» деген сөз менен байланыштырышат (ЭСТЯ 1997:105). Бирок муну «чака» маанисиндеги «көнөк-көнчөк» менен чаташтырууга болбойт, анткени мындагы «көнчөк» - көнөчөктүн («териден жасалган кичинекей чака») кыскарган формасы. Мындан тышкары, көнчөк сөзүнүн башка маанилери да бар: «көнчөк 1. мочка уха; эки кулагынын көнчөгүнөн илинген кичинекей иймек маленькие серьги, вдетые в мочки ушей; 2. подгрудок (быка, коровы); 3. этн. металлический подвесок на приплетённой косе (см. чачпак; к этой косе женщины привязызали напёрстки, ключи и т. п.)// жалаң алтын баары ачкыч, көнчөгүнө тактырып фольк. велев ей нацепить на көнчөк ключи, все золотистые (и тем украсить её); көнчөгүндө он башка оймок жүргөн экен го на её көнчөк'е было десять разных напёрстков; 4. южн. то же, что мончок; көкүрөгүң, көнчөгүң, көкөйдү кескен фольк. твои бусы на груди (и) твои груди извели (меня); 5. южн. тюбетейка, отделанная бисером, блёстками (головной убор невесты); 6. тяньш. один из видов сөйкө (см. сөйкө I); 7. верхняя узкая часть дверного полотнища юрты» (Юдахин 1965).

көйнөк-кече менен бирдей. Жылдызкан түнү менен көйнөк-көнчөгүн жууду (Байтемиров).