(ср. кыштоо)
кишлак (селение узбекское, таджикское, уйгурское, киргизское).

зат. Анчалык көп эмес калк отурукташкан айыл, эл орношкон пункт. Кыштак чакан шаарга айланган (Сыдыкбеков). Тетиги жашыл даракка, Чөмүлгөн колхоз кыштагы (Аалы).

settlement ‘сэтлмэнт;
village ‘вилиж

kışlak, köy.

кыштак, кыштагы, кыштакка

Анчалык көп эмес калк отурукташкан айыл. Кыштак чакан шаарга айланган (Сыдыкбеков). Тетиги жашыл даракка чөмүлгөн кыштак жазуучунун туулган жери.

Азыркы кыргыз тилинде кыштак сөзү «калк орношкон пункт» маанисин берет. Азыркы кыштактарда эл жайдыр-кыштыр жашайт. Кыштак алгачкы кезде «эл кыштай турган жер» маанисин гана берген. Мурдагы көчмөн кыргыз элинин турмушунда кыштап чыкчу жери кыштак аталган. Андай кыштай турган жери дайыма эле туруктуу боло берген эмес. Бара-бара кыштай турган жери турукту болуп, ал жерге короо-сарай салып, жайында да анда дыйкандар, кароолчулар жашай турган боло баштап, акыры там-таш салынган туруктуу кыштоолор кыштак аталат. Кыштак сөзү кыш+та+к бөлүктөрүнөн турат. Ал «кыштай турган жер» маанисин берет. Бирок андай мааниси өнүгүп отуруп азыркыдай маани берип калган. Мурдагы мааниси кыштак сөзүнүн аягындагы к тыбыш үндүүгө өткөн кыштоо варианты аркылуу бериле турган болгон. Ошонтип, кыштак менен кыштоо сөздөрү бир эле формадан чыккан менен, эки түрдүү маани бериши аркылуу айырмаланып кеткен.

кыштакка

кыштаксыз

I сын. Кыштагы бирге, бир кыштактан, айылдаш.
КЫШТАКТАШ II этиш. Кыштак салып отурукташуу. Кечээ көчмөн айылым Кыштакташып жаңырган (Бөкөнбаев). Анда эл колхоздошкон менен кыштакташа элек убак (Каимов).

кыштакташ (сын а.)

перейти к оседлости, начать жить в селении (см. кыштак);
кыштакташкан эл народ осевший, поселившийся в селениях.

кыштакташ-

Кыштагы бирге, бир кыштактан, айылдаш.

Кыштак салып отурукташуу. Кечээ көчмөн айылым Кыштакташып жаңырган (Бөкөнбаев). Анда эл али кыштакташа элек убак (Каимов).

кыштакташтыр-

кыштакташтыруу

кыштакташ этишинин кыймыл атоочу.

кыштакташуу

кыштакташ этишинин кыймыл атоочу.

кыштактуу