этиш. 1. Кылыктануу, экилене кыймылдоо, ойсоңдоо, жасакерленүү. Бул үйдө кылтыңдаган кыздын, кылактаган келиндин жоктугу байкалып турат (Жантөшев).
2. Туруктуу болбоо, бир сөзүндө турбоо, улам бирди сүйлөө. Дайырбек мурунку сөзүнө турбай кылтыңдай баштады.
1. вертеться; проявлять живость, бодрость;
кыз кыялдуу кылтыңдап, жакшы ат камчы салдырбайт фольк. хороший конь подобен бодрой девице: плетью бить себя не позволяет;
чычкан көргөн күйкөдөй мойну кылтыңдайт шея у него поворачивается, как у пустельги, заметившей мышь;
2. перен. увиливать, изворачиваться;
кылтыңдабай эле, айтайын дегенин айтса боло лучше бы он не увиливал, а сказал бы то, что хочет сказать.
1. Кылыктануу, экилене кыймылдоо, ойсоңдоо, жасакерленүү. Бул үйдө кылтыңдаган кыздын, кылактаган келиндин жоктугу байкалып турат (Жантөшев). 2. Туруктуу болбоо, бир сөзүндө турбоо, улам бирди сүйлөө. Дайырбек муруңку сөзүнө турбай кылтыңдай баштады.
кылтыңда этишинин аркылуу мамилеси.
кылтыңда этишинин аркылуу мамилеси.