этиш. Текебердик кылуу, менменсинүү. [Барпы].. чыныны дайыма түбүнөн кармайт да, ичип болгондо кесирленип тегеретип жиберет (Байтемиров).
быть чванливым, надменным, важничать;
жаздыкты чыканактап, кесирленип олтуруптур он важно восседает, облокотившись на подушку;
кесирленген эр башын, канжыгага чалыптыр фольк. голову надменного молодца он приторочил (см. канжыга).
кесирлен-, кесирленбе-,
кесирленген
1. Кесир кылуу, чануу, жамансынтып текеберсинүү. Айранды кесирленип ичпей, кымыз болсо деп турган го! («Ала-Тоо»). 2. Бой көтөрүп чиренүү, эчтемени көзүнө илбей менменсинүү, текебер кылуу. Камчысын ээрдин кашына таяп, кесирленип, ат үстүндө гана карап турат (Элебаев).
кесирлен этишинин аркылуу мамилеси.
кесирлен этишинин аркылуу мамилеси.
кесирлен этишинин кыймыл атоочу.
кесирлен этишинин кыймыл атоочу.