келек

южн. [кәләк]
1. то же, что элечек;
2. волосяная цедилка.

КЕЛЕК

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

диал. Элечек.

келеке

ир.
насмешка, издёвка;
келжиретип өзүмдү, келеке кылдың сөзүмдү фольк. ты заставил меня болтать и смеялся над моими словами.

келеке

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

зат. Шылдың, мыскыл. Ой, сен окуйсуңбу же мени келеке кыласыңбы («Ала-Тоо»).

келеке

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

келеке

КЕЛЕКЕ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Тамашага, күлкүгө айланткан шылдың, шакаба. Айрымдары табалары канып боору каткыча күлүп, келекеге айлантышты (Бейшеналиев). Келесоону токмоктоп, Келеке-шылдың кылышат (Тоголок Молдо).

келекеле

Толковый словарь кыргызского языка (1969)

этиш. Шылдыңдоо, мыскылдоо. Кыз-келиндер Момуштун ырын келекелеп күлүшөт (Бөкөнбаев).

келекеле-

Киргизско-русский словарь Юдахина

насмехаться, издеваться.

келекеле-

Орфографический словарь кыргызского языка (Карасаев)

келекеле-

КЕЛЕКЕЛЕ

Толковый словарь кыргызского языка. 2015

Келеке кылып шылдыңдоо, мыскылдоо, шакаба кылуу. Кыз-келиндер Момуштун ырын келекелеп күлүшөт (Бөкөнбаев). Араб элин тоотпой, кемсинтип, өспөй калган деп келекелейт («Чалкан»).