сын. 1. Карга сыяктуу, каргага окшош;
2. өт. Кичинекей, жаш. Каргадайдан тең өскөн Таежеси Кишимжан («Олжобай менен Кишимжан»). Каргадай болгон балага Кармашып алың келбеди («Эр Табылды»).

каргадай

1. Каргага окшош, карга сыяктуу. 2. өт. Кичинекей, бою, көрүнүшү кичине. Каргадайдан тең өскөн, Канча бир сөзгө кеңешкен («Олжобай менен Кишимжан»). Кабыланга Каныкей каргадайдан жолукту («Манас»). Ушул каргадай болгон байкуш чалды атка таңып, кечке кой кайтартайын деген ою бар го? («Ала-Тоо»).