страд. от жуу- I;
кол жуулдубу? руки мыл?

жуул-

1. жуу этишинин туюк мамилеси. 2. өт. Кандайдыр бир күнөөдөн, жаманатты иштен арылуу, кутулуу, азап, кайгы ж. б. жок болуу, жоюлуу. Эриктүү жыргал заманда, Кайгыңар кетти жуулуп (Токтогул). Аты кедей балдары, Артыңдан шоруң жуулду (Токтогул).

жуулуу I
вымытый;
колу жуулуу у него руки вымыты.
жуулуу II
и. д. от жуул-.

жуулуу