Энциклопедия "Манас". ч.1.
ЖЕЗИТ (арабча язид) — ислам дининдеги төртүнчү халиф Алинин баласы имам Хусейинди Йрандын Кербала чөлүндө өлтүрткөн Шам (Дамаск) шаарынын акими. Ошондон улам өтмө мааниде, залим, канкор деген мааниде кеңири таралып бизге чейин жеткен. Эпостогу «Жете албай жүргөн жезит бар» деген сапта ушул мааниде айтылат. Бул термин турмушта жок жаныбарлардын катарында да саналат: «Алайман, жезит дагы бар, Тумшугу жез киши бар» (Сагымбай Орозбаков, 2. 170).

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
Арамза, жек көрүмчү, бузуку. Кээде турмушта жок, пери түрүндөгү өзүнчө эл маанисинде. Жексендеп жерге жапшырдык, Желмогуз душман жезитти (Бөкөнбаев). Жезит чалдын тукумун, Бир жолу үзүп койгун дейт («Семетей»).