зат.1. Аскер кызматынан же аскерге чакыруудан качкан адам.
2. өт. Өзүнүн граждандык милдетин, милдеттүү кызматын же коомдук милдеттүү иштерди аткаруудан баш тарткан адам.
м. дезертир (1. өзүнүн аскер бөлүгүн өз бетинче таштап кеткен же армияга чакырылуудан качкан кшии; 2. перен. мамлекеттик милдеттен же көпчүлүктүн тапшырган милдетинен баш тарткан киши).
1. Өзүнүн аскер бөлүгүн өз бетинче таштап кеткен же армияга чакырылуудан качкан, адам. 2. өт. Өзүнүн граждандык милдетин, милдеттүү кызматын же коомдук милдеттүү иштерин аткаруудан баш тарткан адам.
1. Өзүнүн аскер бөлүгүн өз бетинче таштап кетүүчүлүк же армияга чакырылуудан качкандык. 2. өт. Өзүнүн граждандык милдетин, милдеттүү кызматын же коомдук иштерди аткаруудан баш тартуучулук, качкандык.
сов. и несов. дезертир болуу (1. аскер кызматынан качуу же чакырыкка келбей коюу; 2. перен. өзүнүн милдеттүү кызматын же коомдук кызматты аткаруудан качуу).
ср. дезертирдик (1. аскер кызматынан качуучулук же чакырыкка келбей коюучулук; 2. перен. өзүнүн милдеттүү кызматын же коомдук кызматты аткаруудан качуу).
АСКЕРДЕН КАЧУУ – аскердик милдетин өтөөдөн баштартуу максатында аскер бөлүгүн же кызмат ордун өзбетинче таштап кетүү коштогон аскердик кылмыш. А. к.: а) кылмыш кызмат өтөө куралы менен кошо качуу; б) алдынала макулдашып алуу же уюшма топ тарабынан жасалган качуу болуп жиктелет. Биринчи жолу качкан аскер кызматкери оор жагдайдан улам жасалган болсо, кылмыш жоопкерчилигинен бошотулушу мүмкүн.