Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Кызмат же коомдук иштер жагынан белгилүү бир тапшырманы кезек менен аткарып туруучу. Дежурный врач. Дежурный милиционер. Дежурный болуу.
2. Башка мекемелердин дем алыш учурларында алардыкындай эле кызматты аткарып, алардан көбүрөөк убакка чейин иштөөчү.

Русско-кыргызский словарь Юдахина
~, ­ай, -ое
1. дежурный, кезекчи;
дежурный врач дежурный врач;
дежурный по станции станция дежурныйы, станция боюнча дежурный (поезддин келиши менен кетишин башкаруучу станция кызматчысы);
2. в знач. сущ. м., ж. дежурный, кезекчи;
дежурное блюдо дежурный тамак (ашканада кун мурун даярдап коюлган тамак).