знающий, сведущий; учёный, образованный;
билимдүү болмок оңой, адам болмок кыйын погов. знающим стать легко, человеком стать трудно;
билимдүүгө дүйнө жарык погов. учёному мир светел;
билимдүүнүн билими жугат, билимсиздин ириңи жугат погов. от учёного прилипает знание, а от неуча - пакость.
сын. 1. Билими бар, катсабаттуу, маалыматтуу. Билбегенди билдирген, Билимдүүнүн баары бар («Манас»). Уул, кыз окуп билимдүү, Өз өлкөсүн башкарган (Осмонкул).
2. Аркы-беркини түшүнгөн, адамгерчилиги бар, турмушту билген; зээндүү. Агатуугандын ичинен аркы-беркини түшүнгөн билимдүү кишиси эле Ормонбек («Ала-Тоо»).
bilimdüü
bilgili, malûmatlı, ilim sahibi, âlim
1. Билими бар, окуган, маалыматтуу. Мугалимдердин теңме-теңи жогорку билимдүү (Сыдыкбеков). 2. Аркы-беркини түшүнгөн, акыл-эстүү, билгиликтүү. Билимдүү чубак муну айтты, Билгенин кургур куп айтты («Манас»).
обладание знаниями, учёностью; учёность.
зат. Билими бардык, окумуштуулук, илимдүүлүк, маалыматтуулук.
1. Билими, маалыматы бардык. Мугалимдердин кадыры, анын билимдүүлүгүнө байланыштуу («Мугалимдерге жардам»). 2. Акыл-эстүүлүк, жөн билгилик. Билимдүүлүк жайы бар.
этиш. Билими бар, билимдүү киши болуп көрүнүү. Билимдүүсүнүп, башкаларга бой бербейт, башкаргысы келет («Чалкан»).
уподоб. от билимдүү
изображать из себя знающего, знатока, образованного, учёного.
билимдүүсүн-, билимдүүсүнбө-, билимдүүсүнгөн
Билимдүүдөй көрүнүү, билимдүүмүн деп эсептөө. Кээ бирөөлөр билимдүүсүнүп жүрөт.