этиш. Айырмасын белгилөө, айырмасын көрсөтүү, билдирүү. Артыкчылыгын айрым белгилери айырмалап турат.
отличать, выделять (среди других);
жүрүшү өзүн башкалардан айырмалап турат походка отличает его от других.
discriminate дис’криминэйт;
distinguish дис’тиңгуиш
Кандайдыр бир өзгөчөлүгү, белгиси боюнча айырмасы бар экендигин көрсөтүү, айырмасын таап ажыратуу, ажырата таануу. Дос, душмандын айырмасын биле жүр, мал аласы сыртында, киши аласы ичинде эмеспи, аны айырмалай бил («Ала-Тоо»). Жоголгон койлоруңдун өңүн-түсүн айырмалап айтып бере аласыңбы? – деп сурап калышты («Советтик Кыргызстан»).
айырмала этишинин өздүк мамилеси.
возвр. от айырмала-
отличаться, различаться.
айырмалан-, айырма ланба, айырмаланган
айырмала өздүк мамилеси. Чоң-кичинелиги, узун-кыскасы жагынан айырмалана турган эчтемеси жок, бардыгы бирдей болгон жыйырмадай таяк бар («Жаш ленинчи»).