1. фартук, фартучек;
айпооч тартып надев фартук;
2. повязка, охватывающая тело покойника от талии до колен;
ак кепиндеп, аруу жууп, айпооч салып, белими бууп фольк. чисто обмыв и завернув в саван, наложив айпооч и стянув мою поясницу;
айпооч менен белин бууп, колум менен көмөйүн фольк. повязав поясницу айпооч'ем, я своими руками похороню.

айпооч (айбооч эмес),
айпоочту

Кепиндин белден тизеге чейин ороло турган бөлүгү. Ак кепиндеп, аруу жууп, Айпооч салып, белин бууп Көмгөнүм жок, Эшмамбет (Токтогул). Айпооч салып белин бууп, Соопко дакыл болсоңор («Эл адабияты»).

айпоочто-

айпоочтоо