ЗУБУН
Толковый словарь кыргызского языка. 20151. Уруу. 2. Топ, бөлүк. 3. Аскер бөлүгү. Зубун – зубун калмактын Суусунан жылкы тийгизди («Манас» С. О.). Зубун-зубун сулуу бар («Манас» С. К.). Айкырык салып Айжаңжуң, Канча зубун кол менен, А да каптап кетти эми («Манас»).