жылан
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Сойлоп жүрүүгө ылайыктуу узун, жумуру денелүү, буттары жок, көбүнчө уулуу жаныбар. Кара чаар жылан. Суу жылан. Сары жылан.
¨ Жылан боор камчы — жыландын бооруна окшош өрүлгөн камчы. [Күлжан] Эликтин бутуна сапталган жылан боор.. камчысы менен жолдун жээгиндеги эрбейип көрүнгөн куурайларды чапкылап, көңүлүн алагды кылып баратты (Байтемиров). Жылан сыйпагандай к. сыйпа. Жыландын башын кылтыйтуу — коркутуу, сес көрсөтүү. Жыландын куйругун басып алуу — ачуусу жаман, терс кыялдуу адамдардын жинине тийип алуу, байкабай сүйлөп отуруп бир балакетке кабылуу. Чала өлтүргөн жыландай — арсар; аягына жеткире иштелбеген, аякталбаган, чала калтырылган.
- 2. Мүчөлдүн алтынчы жылы.
- 3. өт. Заардуу. Самтырканды биз билебиз. Анын тили жылан катын (Байтемиров).
¨ Жылан боор камчы — жыландын бооруна окшош өрүлгөн камчы. [Күлжан] Эликтин бутуна сапталган жылан боор.. камчысы менен жолдун жээгиндеги эрбейип көрүнгөн куурайларды чапкылап, көңүлүн алагды кылып баратты (Байтемиров). Жылан сыйпагандай к. сыйпа. Жыландын башын кылтыйтуу — коркутуу, сес көрсөтүү. Жыландын куйругун басып алуу — ачуусу жаман, терс кыялдуу адамдардын жинине тийип алуу, байкабай сүйлөп отуруп бир балакетке кабылуу. Чала өлтүргөн жыландай — арсар; аягына жеткире иштелбеген, аякталбаган, чала калтырылган.