Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Багыт алып акырын козголуп жөнөө, акырын кыймылга келүү, жылжыган абалда болуу. Илбирсче Жунуш аңдып алга жылып, Баратты дөңчөлөрдү калка кылып (Токомбаев). Кой жатат төш таяна жуушап жылбай (Үмөталиев). Поезд жылып келип токтоду (Сасыкбаев). 2. Тымызын, көзгө чалдыкпаган аракетте болуу, билинбей, байкалбай жөнөп кетүү, астыртан билгизбей аракет кылуу. Канай кылмышкер кишидей үйгө жылып кирди (Турусбеков). Деги аман-эсен эле бир жакка жылып кетсек экен (Жантөшев). Жылып качты астыртан Алоокенин калмагы («Манас»). Жылып жүрүп бардык ишти бүтүрдү (Бейшеналиев). 3. Ордунан козголуп, сыйлыгышып жылбышып кетүү. Жууркандын жүнү жылып кетиптир. 4. Илгерилөө, аз-аз жылыш, өзгөрүш бар экендиги билинүү. Иши алга жылды.