жүргүнчү Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Жолоочу, жол жүрүп бараткан адам. Жүргүнчүлөр.. жай-жайына олтурушту (Жантөшев). [Машинанын].. үстү толгон жүргүнчү (Баялинов).