Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Бирөөнү же бир нерсени жөнөтүү, бирөөнү бир жакка жумшоо. Алдыңа киши жиберип, Айттырам кабар мен сага («Эр Табылды»). «Жиберсем» деп ойлосом, Бой тарткан менде бала жок («Мендирман»).
  1. 2.           Коё берүү, жүргүзүү. [Шамбет].. арыктарга суу жиберип коёт (Сыдыкбеков). Дүйнөгө нуруң жиберип, Ойготкон сенсиң, Октябрь (Бөкөнбаев).
  2. 3.           Көмөкчү этиш катарында колдонулат. Мен кубанганымдан кыйкырып жибере жаздадым. Алып жибер. Ичип жибер.