жез
Т. Абдиев. "Сөз башат". Этимологические этюды«жез 1. медь, латунь; жесть; жез най медная флейта; 2. (в эпосе) украшение, отделка на дорогой одежде; жакасы алтын, жеңи жез фольк. воротник золотой, на рукавах жез; өӊү жездей (о лице) пожелтевший, испитой; санааркап, бир жай жездей болуп, өңүнөн азып жүрдү горюя, он одно лето был пожелтевшим, спавшим с лица; жездей саргарып, өңүнөн азып пожелтев как медь и исхудав лицом» (Юдахин 1965:243). Монгол тилдеринен да кездешүүчү бул сөз орус тилине жесть «листовое железо, покрытое тонким слоем олова» болуп өткөн (Фасмер).