жердиги Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Теги, чыккан түбү, негизи. Баатыр элден өскөн деп, Жердигиңди сүйгөмүн (Нуркамал). Атам эр, элим да эр, жердигим эр (Мидин). Товары жакшы, жердиги — бостон (Таштемиров).