Толковый словарь кыргызского языка. 2015
Бирөөгө тике, түз карай албай, башын салып төмөн караган абалда болуу (көбүнчө абдан уят болгон же күнөөлүү, кылмыштуу болгон учурларга карата). Ошондо да жерден башын албай, жакындарынын караанын көрөр бекемин деп кыңк этпейт (Абдукаимов). Ал биз кетер кеткиче башын жерден алган жок («Ала-Тоо»).