Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. желпи этишинин өздүк мамилеси. Бек көйнөгүн желпинип, скамейканы көздөй басты. (Каимов). 2. өт. Токтоно албоо, желпилдөө, жеңилдик кылуу, жеңил мүнөздө болуу, оолугуу, күүлөнүү. Оргу-баргы орой, желпинип жел өпкө, көпкөлөң, көйрөң болот (Убукеев). Кыйратып салган эмедей Кудаке сүйлөйт желпинип (Үсөнбаев). Желпинип катуу оолукту, Калыбай менен Аманга (Тоголок Молдо).