Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I : жеңил-желпи — оңой, оңой-олтоң, оор эмес, ит бекер, анча убарасы жок. — Сиз үйлөнүүнү ошончолук жеңил-желпи нерсе деп ойлойсузбу (Каимов). Жеңил-желпи иштен койчудай иш табылар бекен? («Чалкан»).
ЖЕЛПИ II этиш. Ары-бери серпип желдетүү, шамалдатуу. [Жеңе].. колу менен
бетин желпиди (Убукеев). [Салык].. мадырайган башын калпагы менен желпип отурду (Каимов).