жегич
Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. 1. Соргок, тамакты көп жеген. Өтө жегич, соргок көрүнөт. Бул жигит жегич көрүнөт.
2. өт. Шылуун, паракор, бирөөнүн акысын, көпчүлүккө таандык болгон мүлктү өз пайдасына жумшаганды жакшы көргөн, арам тамак. Жегичтерге убал жок (Тоголок Молдо). Пайда жегич кишиге, Малыңды берип саттырба (Осмонкул). Багыңды ачып, малайлар, Ленин тапты акылды. Эл жегичти жоготуп, Күлүн көккө сапырды (Токтогул).
2. өт. Шылуун, паракор, бирөөнүн акысын, көпчүлүккө таандык болгон мүлктү өз пайдасына жумшаганды жакшы көргөн, арам тамак. Жегичтерге убал жок (Тоголок Молдо). Пайда жегич кишиге, Малыңды берип саттырба (Осмонкул). Багыңды ачып, малайлар, Ленин тапты акылды. Эл жегичти жоготуп, Күлүн көккө сапырды (Токтогул).