жебе
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Жаа. Жебе тарт. Алтын жаак сыр жебе («Эр Төштүк»).
2. Жаанын огу. Чопкутту тешип өтө албай жебе жерге түштү («Советтик Кыргызстан»). Искендер хандын жебеси тешип өткөн калкандын тешигинен балбылдап күйгөн беш жашыл ташты көрдү (Баялинов).
¨ Кетмендин жебеси — кетмендин мизинен тартып бардык жалпак жайыгы, жалкыны.
2. Жаанын огу. Чопкутту тешип өтө албай жебе жерге түштү («Советтик Кыргызстан»). Искендер хандын жебеси тешип өткөн калкандын тешигинен балбылдап күйгөн беш жашыл ташты көрдү (Баялинов).
¨ Кетмендин жебеси — кетмендин мизинен тартып бардык жалпак жайыгы, жалкыны.